Deze blinde mevrouw woont in Ermelo en spaart plastic doppen voor Stichting D-DOG.

Elke twee maanden belt zij mij op en heeft ze weer 25 zakken uitgezochte doppen.

Ik zeg petje af. Fred Muiteman

Als kind maakte ik deel uit van de Masnetcaclub (een samenstelling van de namen van mijn vriendje, mijn zusje en mij).

Wij organiseerden allerlei activiteiten voor ooms en tantes en kinderen uit de buurt:
theater, fancy fairs, natuurmuseum, circus en poppenkast en we verzamelden oud papier en melkdoppen.

De opbrengst van al deze dingen spaarden we op voor een goed doel: de blinden geleidehonden.

In enkele jaren hadden we het voor ons aanzienlijke bedrag van tien gulden bij elkaar gespaard en dit opgestuurd aan het blinden geleidehondenfonds.
Als dank werden wij uitgenodigd voor een open dag voor donateurs.

Wij werden erheen gebracht door de vader van mijn vriendje en hij liet ons daar alleen achter (wij waren denk ik een jaar of 10 of 11

Daar stonden we tussen allerlei donateurs.

Iedereen werd welkom geheten en bedankt voor de donaties waarbij de Masnetca club speciaal werd vermeld!

Je begrijpt dat ik, 50 jaar na dato wel moest mee gaan verzamelen toen ik hoorde dat we doppen kunnen inzamelen voor dit doel!

Johanna van Steen


Heeft u leuke doppenverhalen laat het ons weten